چرا هپاتیت‌های ویروسی را جدی بگیریم؟
در حالی که هپاتیت‌های ویروسی (A, B, C, D, E) به عنوان عوامل اصلی التهاب کبد شناخته می‌شوند، شناخت مسیرهای انتقال و راهکارهای پیشگیری، کلید اصلی کنترل این بیماری‌هاست. دکتر ایمان قاسم‌زاده، متخصص بیماری‌های عفونی و فلوشیپ فوق تخصصی نقص ایمنی و پیوند، با تشریح تفاوت‌های انواع هپاتیت، بر ضرورت واکسیناسیون و تشخیص زودهنگام برای جلوگیری از عوارض جبران‌ناپذیر کبدی تاکید کرد.
به گزارش روابط عمومی معاونت درمان دانشگاه، دکترایمان قاسم‌زاده در تشریح انواع هپاتیت، ویروس‌های A و E را از دسته عفونت‌های منتقل‌شده از طریق آب و غذای آلوده (دهانی-مدفوعی) دانست.
وی تصریح کرد:در حالی که هپاتیت A معمولاً خودبه‌خود بهبود می‌یابد و درمان آن حمایتی است، هپاتیت E می‌تواند در گروه‌های خاص مانند خانم‌های باردار و افراد مسن، با خطرات بیشتری همراه باشد اما رعایت دقیق بهداشت فردی، به‌ویژه شست‌وشوی مکرر دست‌ها، اصلی‌ترین راهکار پیشگیری از این دو نوع است.
این متخصص بیماری‌های عفونی، انتقال هپاتیت B را از طریق خون و مایعات بدن عنوان کرد و گفت: واکسیناسیون در بدو تولد و برای گروه‌های پرخطر، موثرترین سد دفاعی در برابر این بیماری بوده و از آنجایی که این عفونت اغلب بدون علامت است، تشخیص زودهنگام از طریق آزمایش خون حیاتی است؛ چرا که داروهای ضدویروسی جدید (نظیر انتکاویر و تنوفوویر) می‌توانند ویروس را سرکوب کرده و از پیشرفت به سمت سیروز و سرطان کبد جلوگیری کنند.
دکتر قاسم‌زاده درباره هپاتیت C که اغلب به صورت مزمن بروز می‌کند، افزود:اگرچه هنوز واکسنی برای این نوع هپاتیت ساخته نشده، اما خبر خوب این است که با بهره‌گیری از داروهای ضدویروسی جدید، بیش از ۹۰ درصد بیماران مبتلا به هپاتیت C درمان می‌شوند و به بهبودی کامل می‌رسند.
این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی در پایان با تاکید بر اینکه علائم بیماری‌های کبدی اغلب با نشانه‌های غیر‌اختصاصی مانند خستگی و علائم شبه‌سرماخوردگی آغاز شده و سپس با تغییر رنگ ادرار و مدفوع بروز پیدا می‌کند، از مردم خواست با کوچک‌ترین شک نسبت به تغییرات جسمانی یا مواجهه با ریسک‌های احتمالی، برای بررسی و آزمایش‌های تشخیصی به مراکز درمانی مراجعه کنند.